تبليغاتX
•●:•●:: ازآخر ::●•:●•
 

 من که با  دور ترین  مرغ هوا دوست شدم

 

پـس چرا  چشم  من از خواب تهی ست؟

 

                              قلب من از درد پر است

  

                              صورتم از شور تهی ست

 

                                   پنجره  بسته دل            

 

 

گره نگشاید از  آه َ   دمادم     یکدم

 

                                 جیب مان را پر عادت کردند

 

                     دستمان را  نرساندند به سرشاخه هوش

 

        خوابمان را به صـدای سفر آینه ها آشفتند

 

                                                                                         

 

+•●:•● دوشنبه 1388/05/26 2:45 نگارنده : مولود  | 

این مطلب برای من ایمیل شده بود با این عنوان:

 "این یكی از موثرترین متن هایی بوده كه من در طول زندگیم خوندم وتوصیه میكنم از دستش ندید!!!"

آنتونی رابینز

ادامه مطلب


ادامه مطلب
+•●:•● سه شنبه 1388/05/06 13:58 نگارنده : مولود  | 

آئینه 

یار من آئینه داده دست مان

 

تا ببینم هر زمان او را عیان

 

رسم این آئینه را با من بگو

 

تا همیشـه تا ابد با من بمان

 

+•●:•● شنبه 1388/04/06 13:13 نگارنده : مولود  | 

سفر

سفر پنج مرتبه دارد:

اول به پای،

دوم به دل،

سوم به همت،

چهارم به دیدار ،

پنجم در فنای نفس

 

+•●:•● یکشنبه 1388/03/31 3:46 نگارنده : مولود  | 


   من اسیر  قفـس خاک تنم ، بدر آرید مرا

 

یک نفس مانده به آخر برسم به خود آرید مرا

 

چه کنم گر نکنـم با دل ریشم  یاری

 

این نفس میرود آخر زمن و به من آرید مرا

 

+•●:•● چهارشنبه 1388/03/20 6:30 نگارنده : مولود  |